Childish | brainchild of hozein

از ایرانی جماعت گه تر ایرانی جماعته، به جان عزیزم. نمی دونم شاید من توقع زیادی دارم که چن نفر دور هم جمع شن و یه کار گروهی انجام بدن. دقیقن قضیه این شکلیه که اول یه کار، همه کف و سوت می زنن که اقا ایول ما هم هستیم و اینا، بعدش همه دست به خایه وای میستن عقب ببینن کی شروع می کنه کار رو، یکی که شروع کرد بقیه شروع می کنن ایراد گرفتن، ایرادایی در حد چرا در گنجه بازه و دم خر درازه و اینا. مث مدرسه که وقتی معلم سوال می کرد هیچ کس تخم نمی کرد جواب بده، بعد یکی که می خواست جواب بده همه شروع می کردن ایراد گرفتن از طرف. حالا ایراد گرفتنه به کنار، وقتی می پرسی چه کنیم که درستش کنیم، باز همه مث بز واستادن نگات می کنن، در بهترین شرایط هم سلایقشون رو به خوردت می دن. نهایتش اینه که بعد یه مدت که خسته شدن از این همه کار گروهی کردن، می گن که هرکی این کار رو خودش بکنه بعد بیایم رای بگیریم که کی کارش بهتره. به نظرم یه جایزه هم برای نفر اول بذارن بد نیست، سطح کیفی مسابقات بالاتر میره و حتی می تونم قول بدم که می تونیم میزبان مسابقات المپیک هم بشیم. جان خودم نباشه، به جان شما اگه دروغ بگم. حقیقتن که ایرانی می تواند.