جناب مخملباف، سکس و فلسفه ی شما ما را کرد.

من تو رابطه ام با ادما، با اطرفیام با غریبه ها، زیاد پیچیده نیستم. ادما رو دوست دارم تا وقتی که یه چیزی برینه تو این دوست داشتنه. من بابا مامانم رو دوست دارم، ارمان رو دوست دارم، اون دختر اکراینیه با اون لهجه ی بامزه اش رو دوست دارم، میثم رو با درک نکردناش دوست دارم، مرد سیبیلوی سیگارفروش رو دوست دارم، من حتی اون دختره که تو تاکسی نشسته بود و نمی شناختمش رو دوست دارم. شباهت همه ی این دوست داشتن ها هم اینه که نمی تونم دل ببندم بهشون. دل ببندم هم نهایتش می شه مامان-بابا، می شه ارمان. وابسته نمی شم، دل نمی تونم ببندم همونجور که نمی تونم زیاد تو چشاشون نگاه کنم. ولی به تو دل بستم، درست همونجوری که می تونم زل بزنم تو چشات.

خوشبختی اینده مون اینه که خوب درس بخونیم، فوق بگیریم، بریم سر کار، پول در بیاریم، تو سی سالگی ازدواج کنیم، باز بریم سر کار پول در بیاریم، بچه دار شیم، باز بریم سر کار پول در بیاریم، بچه مونو بزرگ کنیم، بریم سر کار پول در بیاریم، بازنشسته بشیم، عروسی بچه مونو ببینیم، حقوق بازنشستگیمونو بگیریم و روزنامه بخونیم و تلویزیون نیگا کنیم، حقوق بازنشستگیمونو بگیریم، دوتا قبر کنار هم بخریم، حقوق بازنشستگیمونو بگیریم، بریم مسافرت کنار دریا و اخرش هم خیلی رمانتیک پیش هم بمیریم.

این که الان نمی دونم؛ موهات چقدر شدن یا که همین حالا داری چی کار می کنی، خیلی بده.

دلم چایی بعدالظهر می خواد. دلم تو رو می خواد. دلم بوی خوشمزه شیرینی می خواد و بازم تو. دلم دست کردن تو موهاتو می خواد و بازم تو. دلم تو رو می خواد و بازم تو.

پیشینیان ما ادم های فهمیده ای بودند. پیشینیان ما حرف های حکیمانه می زدند. پیشینیان ما خیلی بیش از این ها بارشان بوده است. پیشینیان ما زر مفت زیاد زده اند.

- یکی من می گم، یکی تو بگو.
+ باشه، برا روحیه ات هم خوبه.
- پس من شروع می کنم.
- حالم ازت به هم می خوره.
+ منم همین طور، حالم از خودم به هم می خوره!
- خیلی خوبه که تو می فهمی و منو درک می کنی... ولی تو هیچ وقت نمی تونی بفهمی من چی می گم. تو جای من نیستی که بفهمی. تو از اون اول نفهم بودی. تو هیچی نمی فهمی.
+ من هیچی نمی فهمم، تو هم که می فهمی نهایت فهمت ختم می شه به شرایط احمقانه ای که واسه خودت ساختی.
- حالا یکی تو بگو، یکی من می گم.
+ باشه! برا روحیه ات هم خوبه.
- شروع کن!
+ حالم از خودم به هم می خوره!
- منم حالم ازت به هم می خوره.
+ خیلی خوبه که تو نفهم به دنیا اومدی.
- این به نفع هر دوتا مونه.

اشکال از منه. از من که حرفام تکراری شده. حرف که فقط نه، همه چیم. ولی زمان درستش می کنه. یه روزی همه چیز تموم می شه.

خریت یعنی تو. خریت یعنی من. خریت یعنی تو فشارت اونقدر بره پایین که نتونی چشاتو باز کنی. خریت یعنی من که قلبم درد می کنه. خریت یعنی این که چشای جفتمون از درد سیاهی بره اما باز یه سیگار دیگه روشن کنیم و به هم نیگاه کنیم و بخندیم.

مرگ دیگه مث سابق سیاه نیست، هرچی هست؛ خوب یا بد، باید سفید باشه.

چند روزه وقتی دم پنجره سیگار می کشم، وسطای سیگار که می رسم، شروع می کنم به محاسبه ی فاصله تا اون پایین. یکی هم از سر دلسوزی داد می زنه که سیگار نکش، هزار و یک درد و مرض می گیری.