Wednesday, January 03, 2007

تا نیمه های شب هرزگی قدم ها را به تن نمور خیابان می فروشی
با سردرد مزخرفی صبح اغاز می شود
یک ساعت خلسه ی کامل
همه چیز به شکل درد اوری پیش می رود
حتی سیگارها هم دردی را دوا نمی کنند
سیگار اخر با عصبانیت تمام خاموش می شود
...
دکمه ی پلی زده می شود و همه چیز به راحتی فراموش
شنیدن صدای شیرین JJ Cale
این پیرمرد دوست داشتنی
نوید یک روز خوب را می دهد

Eric Clapton & JJ Cale: Don't Cry Sister
(Vocal: JJ Cale)

صبح با شنیدن یک خبر به گه کشیده می شود.

ممنون از کادوت عزیزم
شاید بشه گفت
بهترین کادوییه که تو عمرم گرفتم
اونم از کی؟
از بهترین ادم زندگیم
.
.
.
می بینی عزیزم؟
پنج شنبه ی با شکوه من هم رسید
درست وقتی که همه چی تموم شده
درست وقتی که دیگه سیگاری ندارم که بکشم
درست و به موقع
می بینی عزیزم؟
همه چی ته کشیده
همه چی تموم شده
اره!
فقط مونده
کادوی تو ؛ این سرنگ
و
روتختی سفیدم
می بینی عزیزم؟
حتی من هم تموم شدم
حتی تو هم دیگه نیستی
اره!
می بینی؟
چند وقته که دارم با رویات زندگی می کنم
چند وقته که باید باشی
باید باشی و باشم
ولی
هیچ چیز سر جاش نبود
تقصیر من و تو هم نبود
قرار هم نیست کسی رو مقصر بدونم
ولی کم کمش این بود که
همه چیز خواست من و تو نبود
که باید می بود
[نفس عمیق]
می دونی؟
مهم این بود که من و تو نباید کم می ذاشتیم
که نذاشتیم
[نفس عمیق]
خوب!
فکر کنم دیگه چیزی برا گفتن هم نمونده
می دونی چی دلم می خواد؟
دلم اون نگاه کردنتو می خواد
ذل بزنی تو چشام
اروم و ساکت
می دونی که دیوونه ی اونجور نگاه کردنتم
دیگه جای سوزن هم مهم نیست
[نفس عمیق]
.
.
.
فقط مونده این روتختی سفیدم
روتختی رو می کشم رو خودم
و
چشامو می بندم
همه چیز سیاهه و تاریک
فقط تویی اینجا عزیزم
[نفس عمیق]
پنج شنبه ی با شکوه من
پنج شنبه ی زیبای من
.
.
.

5 لیوان از این زهرماری خوردم
تو هم که اینجایی
ولی نمی دونم چرا هنوز سردمه

خوب
چند ساعت بیشتر نمونده عزیزم
بشین جلوم
می خوام تو این وقت باقی مونده خوب ببینمت
که وقتی چشامو بستم
همه چی سیاه شه
و بعدش
فقط تو باشی

مثل همیشه سروقت اومدی

از ظهر تا حالا هی با خودم کلنجار میرم
که یکی از اینا رو بذارم
Tonight
یا
Supergirl
هنوز نمی دونم کدوم
ساعت اول کلی دلیل اوردم که
خوب با Supergirl بیشتر خاطره دارم و اینا
ساعت دوم هم ثابت کردم که باید Tonight رو بذارم
ساعت سوم که الان باشه
ساعت شک کردنه

قهوه ام هم تموم شد
تو هم که قهوه دوست نداری
که برم برات بخرم
می بینی عزیزم؟
همه چی حساب شده اس
همه چی طبق برنامه داره تموم میشه

صدای قلبم رو دارم می شنوم
گروم گروم گروم ...
دلهره نیست
می دونی؟ یه جور هیجانه
هر وقت می خوام ببینمت وضع همینه
دیشب خوابم نبرد
صبح کله سحر رفتم دوش گرفتم
الان هم مثه تاپاله افتادم رو تخت
Stadium Arcadium هی از صبح ریپیت میشه
تا الان، اممم... 45 باری باید شده باشه
بار 37 ام بود فکر کنم
یه دفه از شدت ذوق این اهنگه
با اون بیسی که بی پدر میزنه
انگار که برق از کونم پریده باشه
پریدم یهو!
زیر سیگاری چپه شد رو تخت
ریده شد به همه چی
مجبور شدم روتختی رو عوض کنم
این یکی سفیده سفیده
خیلی خوشگله
زیرسیگاری رو هم گذاشتم کنار تخت
که باز دوباره پریدم
گه نزنم به این یکی رو تختیه

Red Hot Chili Peppers: Stadium Arcadium

برای جشن فردا شب همه چیز رو اماده کردم
کنیاک، سیگار همیشگی، اب جو، لیوان مخصوص ام، اممم... دیگه چی مونده؟
اها!
کادوی تو!
مونده تو کادوم رو بهم بدی عزیزم
اخرین سرنگ ای که استفاده می کنم، دوست دارم همون کادوی تو باشه
چه سورپرایز فوق العاده ای!

سیصد بار گفتم اینجوری نیگام نکن، قاطی می کنم بعد جای سوزن قبلی رو یادم میره، یه جای دیگه می زنمش
هر وقت این جوری نیگام می کنی، دیوونه می شم دختر
خواهش کردم ازت!
نیگا کن، دستم سوراخ سوراخ شده

شهیار قنبری رو به خاطر همین یه ترانه اش می پرستم!

EBI: Atre To

بعضی وقت ها انتخاب کردن خیلی سخت میشه:
بهمن کوچیک یا دانهیل قرمز همیشگی؟

کز کردم کنج اتاق دارم خاطراتمو ورق می زنم. رسیدم به اونجا که دستتو گرفته بودم. یادته تو؟ تا اون موقع باورم نمی شد که بتونی اونقد اروم باشی دختر!

من چشامو می بندم تو برام بخند. دلم لک زده واسه خنده هات.

الان موهات چقد شدن؟ تا چهار شنبه شب انقد بلند میشن که رو شونه هات بیان؟
تا اون موقع بیشتر وقت ندارم عزیزم!

این قهوه ی اخری که درست کردم از شدت تلخی مزه ی گه می داد.

نگاه خشک و بی حس ام روی پاکت های خالی سیگار می ماسد
پاکت سوم هم تمام شد
زمان کند می گذرد
نه
ایستاده و به تماشا ایستاده
تلخ و دردناک
فکر نبودنت در لمحه ی کوتاه بین دو سیگار می اید و می رود
مداوم و پیاپی
سرما را نمی فهمم
سکوت، تنها صدایی که می شنوم
پنج شنبه ی من هم نرم نرمک از راه می رسد
تنها چند قدم مانده
پنج شنبه ی باشکوه ام
اخرین هم خوابه من خواهد شد

کاش می شد سیفون رو کشید و بعد تماشا کرد، بعدشم خلاص

کشیدن نعش خود روی اسفالت کپک زده ی زیر پایم راه به جایی نمی برد، سگ پرسه های بیهوده ای که دیگر هیچ رد پایی برجا نمی گذارند، مانند سیگارهایی که بی هیچ دلیلی پشت سر هم دود می شوند. دیگر در پی دلیل نیستم. توجیه هم نمی کنم. همین گهی هستم که هستم.

ترانه ی جنتی عطایی همراه با صدای تنور نیما مسیحا این شب گه رو قابل تحمل می کنه

Nima Masiha: Baghe Khakestar

منو ببخش به خاطر همه ی بدی هام

سهم تو از من این بود که هر از گاهی زخم های مرا به دوش بکشی

چه کنم که این مرد رو دوست دارم!

...
+ تو می دونی کی قراره بمیری؟
- نه! چطور مگه؟
+ می دونی، این که ادم بدونه کی میمره خودش یه پوئن مثبته.
- خوب که چی؟
+ خوب، ببین! هیچ کس تولدش دست خودش نبوده، هیچ کس به اختیار خودش پا به این زندگی نکبتی نذاشته، کسی هم نمی دونه کی میمره. یعنی یه جور بازی باخت- باخت که هیچی دست خودت نیست، ولی میشه تبدیلش کرد به باخت- برد اگه بدونی کی قراره بمیری و بتونی اختیار دارش باشی.
...
- هی! چه گهی داری می خوری؟
+ خفه شو بذار کارمو بکنم.
- نکن این کارو پدسگ!
...
- از کی این کثافت کاری رو شروع کردی اشغال؟
+ چه فرقی می کنه؟
- نکبت عوضی!
+ اگه فحش دادن ارومت می کنه، ادامه بده.
- تو چه کردی با خودت پسر؟
+ هیچی! من فقط می خواستم اخر بازی بازنده نباشم و مرگم دست خودم باشه. یه مرگ تدریجی. همه چی دست خودمه، خود خودم. تو اتاق خودم، همین کنج، چند روز دیگه. هم جاشو دوست دارم، هم طبق تقویم میشه پنج شنبه. درست همون روزی که به دنیا اومدم! بهترین روز هفته! یه مرگ ایده ال.
.
..
...

Hossein Alizadeh & Djivan Gasparyan: Tasnif Parvaneh Sho

Niyaz: The Hunt

تف به این زندگی سگی
تخم داشتن هم بعضی وقت ها چیز بدی نیست
می توان کل زندگی را در اخرین سیگار خلاصه کرد
و
به سه نخ سیگار روزانه ی مقرر شده ی زندان دل نبست

غذای امروز ما
سبزی پلو با ماهیه
همه با هم یک صدا:
به به عجب هواییه!
اشپز مخصوص ما
ادم مشتی ِ باحالیه!
ادویه به ماهی میزنه
به به عجب هواییه!
دست تو دماغش می کنه
می ماله همه جای ماهیه
کارش تکه، حرف نداره
به به عجب هواییه!
با آب باتری سرخش می کنه
وه! که چه جور غذاییه
همه با هم داد بزنیم:
به به عجب هواییه!


در راستای نیل به هدف بزرگ و متعالی «به به عجب هواییه!» و رسیدن به بالندگی و شکوفایی هر چه بیشتر در این زمینه طرح پیشنهادی خود را اعلام می دارم:
به ازای هر شخص بالغ یک نفر را مامور مراقبت از اعمال او کنند، که در طول شبانه روز خطایی از فرد سر نزند. مخصوصا اگر فرد خواست به مکان های بی ناموسی ای مانند دست شویی و زبانم لال حمام برود، او را بپاید که مرتکب فول نشود. و تعریف صریح فول در فیفا آمده است که نگاه مستقیم به آلت کارت زرد و دست زدن به آن از جمله موارد غیر Fair Play بوده و فرد خاطی مستقیما باید کارت قرمز بگیرد و اخراج شود و در ضمن دهان این شخص از طرف مامور ذکر شده در بالا مورد عنایت قرار گیرد. در موارد دیگر که در قانون فیفا نیامده مانند فکر کردن و مطالعه و از این قبیل کارهای قبیح، همان ماموری که ذکرش در بالا است، از قبل توجیه شده باشد که چگونه الطاف خود را به دهان آن انسان نفهم روانه کند. در مجموع مامور خود حاکم به امور است.
طرح تمام شد.
این لینک ها را هم ببینید:

حال که لینک ها را مشاهده نمودید:
همه با هم یک صدا:
به به عجب هواییه!
پ.ن1: هوا بدفرم سرد شده است، لباس گرم بپوشید.
پ.ن2: به به عجب هواییه!