بعضی وقتا یه سری چیزا اونقدر روت تاثیر میذاره که میشه یه پارت از زندگیت. می تونه یه نوشته باشه یا یه فیلم یا یه موزیک یا هر چیز دیگه. بعد اونقدر دوسش داری که دلت می خواد اونو با یکی قسمت کنی. هم اون چیزی رو که ازش لذت بردی، هم اون قسمت از زندگیت رو. با یکی از ادمایی که دوسشون داری. ولی هیشکی اون موقعی که تو می گی اهمیت نمی ده. تویی و در و دیوار اتاقت و احساسات احمقانه ات.
پ.ن خوار مادری: فلان اهنگی که گفته بودیااا، خیلی خوب بود. مرسی.