فوت کردن هم دیگه حالمو عوض نمی کنه، خسته ام، می فهمی اینو؟

فقط دلم می خواست کنارم بودی، خسته ام، شاید دارم کارای نکردمو توجیه می کنم، ولی دست خودم نیست، کاش بودی، کاش...

روزهای جهنمی کش آمده ی بهاری بی شرمانه پیشنهاد هم بستر شدن را به من می دهند که با گذر زمان دیگر شکل تجاوز را به خود گرفته است.

چند روزی است اسپری خود را عوض کرده ام تا بوی کثافت کاری های اطرافیان عزیزم به رنج حساسیت فصلی ام اضافه نشود.

مسخره ترین بخش زندگی من این شده است که برای لمس کردن نگاهت باید از جماعتی که با من سر جنگ دارند کسب تکلیف کنم و جالب این است که تصور می کنند زندگی من را به بهترین نحو ممکن می سازند.

هی! تو که این پایینی! فرق من و تو تنها این است که من یه حاشیه امنیت دارم که فقط امیدواری کسالت باری را به من تزریق می کند و نمی تواند کار دیگری برایم انجام دهد.